Inspiratie & Kleurrijke Verhalen

Afgelopen zondag legde ik mijn tarotjaarlegging, een moment waar ik ieder jaar opnieuw naar uitkijk. Niet om te voorspellen wat er gaat gebeuren, maar om te voelen welke energie ik meeneem het nieuwe jaar in.

Een tarotjaarlegging is voor mij geen trucje en geen toekomstplaatje. Het is een manier om te luisteren naar wat er al in mij leeft. Het is een gesprek met mijn onbewuste, een fluistering vanuit een diepere laag. De kaarten laten me zien wat ik mag openen, wat aandacht wil, waar ik zachter mag zijn en waar ik juist mag gaan staan.

In deze blog neem ik je mee in hoe dat proces bij mij werkt, precies zoals ik het ervaar: intuïtief, eerlijk en rechtstreeks vanuit mijn binnenwereld.

✨ Waarom ik mijn jaarlegging deel

Wanneer ik een kaart trek, gebeurt er van alles in mij. Soms herkenning. Soms weerstand. Soms een diepe “ja”. En soms een “nee, dit klopt niet”… die later tóch blijkt te kloppen, maar dan op een laag die ik nog niet had durven of willen voelen. De keuze is altijd aan mijzelf.

Ik deel mijn jaarleggingen omdat dit proces voor mij zó waardevol is. Het raakt mij. Het inspireert mij. Het vertraagt me waar ik te snel ga, en versnelt me waar ik blijf hangen. En het helpt me eerlijk te kijken naar mezelf, zonder oordeel, maar met nieuwsgierigheid.

Door te delen hoe dit voor mij werkt, wil ik laten zien dat tarot voor mij veel meer is dan kaarten leggen. Het is een manier om mezelf te ontmoeten.

✨ Hoe ik met een tarotjaarlegging werk

Een jaarlegging zie ik niet als voorspelling, maar als uitnodiging.

Elke kaart spiegelt een thema dat belangrijk wordt in het jaar dat voor me ligt. Niet omdat de kaarten de toekomst kennen, maar omdat ze mijn binnenwereld zichtbaar maken. Soms raakt een kaart een snaar die ik vergeten was. Soms opent het precies dat stukje dat ik nog niet durfde te voelen.

Mijn proces gaat ongeveer zo:

• Ik kijk naar de kaart.
• Ik voel wat het met mij doet.
• Ik merk op hoe mijn lichaam reageert.
• Ik laat mijn gedachten even ronddwalen.
• En dan luister ik naar mijn intuïtie, die zachte fluistering achter alles.

Daarna begin ik te schrijven. Dan volgt de stroom vanzelf.

✨ Wat betekent een jaarlegging voor mij?

Tarot laat mij zien wat ik diep vanbinnen eigenlijk al weet.

Een kaart kan iets openen dat al klaar was. Een kaart kan iets vertragen dat nog wat zachtheid nodig heeft. Een kaart kan me uitnodigen om eerlijk te kijken naar waar ik sta en waar ik naartoe beweeg.

En het mooiste? De kaart zegt nooit wat ik moet doen. Ze oordeelt niet, dwingt niet, stuurt niet. Ze nodigt me uit. Altijd met zachtheid.

✨ Hoe tarot mij inspireert, raakt en verrast

Wat ik prachtig vind aan tarot, is dat het mijn onbewuste spiegelt. Het is òf een en al herkenning of het raakt bij mij nét dat laagje waarvan ik dacht dat ik het al kende en waar ik nog iets meer onderzoek naar mag doen…

De kaarten voor 2026 nodigen me uit om zichtbaar te worden, ook voor mezelf. Om te voelen waar mijn verlangen ligt. Waar mijn angst zit. Waar mijn groei begint.

Elke kaart is een spiegel. Elke legging een opening. Elke boodschap een deur naar een nieuwe kleur in mezelf.

En precies daarom deel ik dit. Omdat tarot voor mij niet gaat over “weten”, maar over voelen. Niet over toekomst, maar over bewustzijn. Niet over voorspellen, maar over herkennen wat al in je leeft.

Laat je inspireren, raken, verrassen… en voel vooral wat er bij jóu resoneert. 🌈✨

Afgelopen zondag legde ik mijn jaarhoroscoop voor 2026. De kaart die als essentie voor het hele jaar naar voren kwam, was Pentakels 10. Dit is de energie die met mij meebeweegt het komende jaar: de ondertoon die me uitnodigt, uitdaagt en begeleidt.

Pentakels 10 wordt vaak gezien als een kaart vol rijkdom en overvloed: waarde, geld, verbinding tussen generaties, een gevoel van “het goed hebben”. Maar voor mij gaat deze kaart óók heel sterk over zichtbaarheid. Over hoe je jezelf laat zien in de wereld. Over de plek die jij inneemt binnen de gemeenschap.

Het is een kaart die zachtjes vraagt: “Hoe laat jij jouw rijkdom zien? Sta je er middenin, of kijk je er een beetje vanaf de zijkant naar?” En precies daar begon er bij mij iets te schuiven.

De kaart die ik eerst wegwuifde

Mijn eerste reactie was eerlijk gezegd: “Wat een onzin.” Ik zie mezelf helemaal niet als iemand die buiten het gewone leven staat. Ik voel verbinding, ik geniet van mensen, ik ben vaak vrolijk en positief.

En toch… raakte deze kaart iets diepers in mij.

Wanneer je langer naar Pentakels 10 kijkt, zie je dat de oudere man op de kaart een beetje buiten het leven staat dat zich onder hem afspeelt. Hij observeert, hij ziet, maar hij doet niet volledig mee. Alsof hij boven of naast de situatie staat.

Die verschillende lagen in de kaart, dát was precies wat mijn onbewuste probeerde te vertellen.

Verbinding, maar ook… afstand

De afgelopen periode kreeg ik regelmatig dezelfde soort opmerkingen:

“Heb je dan geen behoefte aan verbinding?”
“Je bent zo vrolijk… wil je ook écht contact?”
“Je bent altijd zó positief.”

Steeds opnieuw dat woord: verbinding.

En ja, natuurlijk wil ik verbinding. Natuurlijk hoor ik graag bij een groep. Maar er is ook een deel in mij dat zegt: het hoeft niet altijd. Een deel dat observeert. Een deel dat kiest.

En precies dat stukje haalde deze kaart omhoog uit mijn onbewuste. Alsof Pentakels 10 zachtjes zei: “Kijk hier eens eerlijk naar.”

Zichtbaarheid als thema voor 2026

Toen viel het kwartje: dit jaar gaat voor mij over zichtbaarheid. Over mezelf laten zien in alles wat ik ben. In al mijn kleuren. Niet half, niet selectief, maar echt volledig.

De vragen die naar boven kwamen waren eerlijk, rauw en nodig:

• Waar houd ik mezelf nog in?
• Ben ik écht aanwezig, of kijk ik soms toch van een afstand mee?
• Durf ik zichtbaar te zijn – ook met mijn spiritualiteit?
• Laat ik mezelf soms buiten de gemeenschap staan zonder dat ik het doorheb?

Dit is precies hoe tarot voor mij werkt: niet als toekomstvoorspelling, maar als spiegel van mijn ziel. De kaarten halen naar boven wat al in mij leeft, maar nog in een onzichtbaar laagje verstopt zat.

De sprong in zichtbaarheid

Deze inzichten bleven niet alleen in mijn hoofd hangen, ze vroegen om actie. Een van de stappen die daaruit volgde, lijkt misschien klein, maar was voor mij enorm: ik deelde mijn vernieuwde website.

Op Facebook. Op LinkedIn. Zichtbaar. Open. In mijn volledige kleurenpalet.

Ik kan nu luchtig zeggen dat ik het “spannend” vond, maar de waarheid is: ik vond het megaspannend. Mijn lijf reageerde er zelfs fysiek op. Want dit is wie ik nú ben: met spiritualiteit die niet langer verstopt hoeft te worden en met alle kleuren die niet meer gedimd willen worden.

Pentakels 10 als mijn spiegel

Wat begon als “maar een kaart” bleek een krachtige opening. Pentakels 10 liet me zien dat er overvloed is – innerlijk én uiterlijk – maar dat het pas echt gaat stromen wanneer ik mezelf ook echt laat zien.

2026 voelt daarom als een jaar waarin ik vol in mijn kleuren mag gaan staan. Zichtbaar zijn. Verbinding maken vanuit keuze, niet vanuit verplichting. En mijn eigen energie ongefilterd de wereld in brengen.

Dit is hoe ik werk met de kaarten: als een vorm van communiceren met het onbewuste, met het diepere laagje, het onzichtbare. Tarot als spiegel van de ziel – voor mezelf én voor de mensen met wie ik werk.

Misschien heb je de term NLP weleens voorbij horen komen. Neuro Linguïstisch Programmeren, een mond vol, maar eigenlijk gaat het over iets heel eenvoudigs: hoe jij denkt, communiceert en de wereld ervaart.

En misschien nog wel belangrijker: hoe je dat kunt beïnvloeden.

Wat ik zelf zo krachtig vind aan NLP, is dat het niet alleen werkt op het niveau van gedrag, maar vooral daar waar verandering écht begint: bij je onbewuste patronen, je overtuigingen en de taal die je met jezelf spreekt.

Je brein is altijd bezig met betekenis geven

Ons brein is een druk baasje. Elke seconde komt er enorm veel informatie binnen, en toch zien we maar een fractie. We filteren, vervormen en vullen aan, allemaal zonder dat we het doorhebben. En precies daar komt NLP om de hoek kijken.

NLP nodigt je uit om je bewust te worden van:

• de woorden die je kiest;
• de beelden die je in je hoofd maakt;
• de gevoelens die daardoor worden geactiveerd.

Als je die bouwstenen kent, kun je ze ook veranderen. En dat is waar de magie begint.

Taal als sleutel tot verandering

Misschien herken je het: dat kleine zinnetje dat je altijd tegen jezelf zegt.

“Dit lukt me nooit.”
“Zo ben ik nu eenmaal.”
“Eerst de ander, dan ik.”

Deze innerlijke taal vormt je realiteit. NLP geeft je tools om deze automatische scripts te herschrijven. Niet door jezelf te forceren, maar door mild en nieuwsgierig te onderzoeken wat er onder ligt.

Is dit waar? En… helpt het me?

Wat mij raakt in NLP, is dat het je terugbrengt naar keuzevrijheid. Naar ruimte. Naar jezelf.

Je brein is trainbaar – net als een spier

Net zoals je lichaam sterker wordt door te bewegen, wordt je brein krachtiger door bewust te sturen.

Met NLP leer je bijvoorbeeld:

• negatieve gedachten herprogrammeren;
• angst of spanning transformeren naar meer rust;
• beperkende overtuigingen loslaten;
• je doelen helder te maken én echt te voelen dat ze bereikbaar zijn.

Niet zweverig, wel diep.
Niet ingewikkeld, wel impactvol.

Waarom NLP zo goed past bij mijn manier van werken

Bij Kleurrijk Coachen werk ik graag met wat jou uniek maakt. Je kleuren, je energie, je innerlijke logica. NLP sluit daar prachtig bij aan, omdat het geen one-size-fits-all methode is. Het gaat uit van jouw ervaringen, jouw taal en jouw manier van denken.

Het is praktisch én intuïtief.
Zacht én doelgericht.
En vooral: het geeft je de tools terug om zelf aan het stuur te staan.

Een uitnodiging

Ben je benieuwd hoe NLP je kan helpen om oude patronen te doorbreken? Wil je ervaren hoe het is om anders naar jezelf te kijken, helderder, milder, krachtiger?

Dan nodig ik je uit om het samen te ontdekken. Je hoeft het niet “stuk” te zijn om te groeien. Je hebt alleen nieuwsgierigheid nodig – de rest doen we stap voor stap.

Er is een soort stille vermoeidheid die ik vaak hoor bij mensen die veel geven. Niet omdat je niet wíl helpen… maar omdat je jezelf onderweg een beetje kwijtraakt.

Je zegt “ja” terwijl je lijf al “nee” fluistert.
Je denkt: even volhouden, dan wordt het rustiger.
En ondertussen loopt je energie leeg… druppel voor druppel.

Grenzen zijn geen muur. Grenzen zijn richtingaanwijzers.

Veel mensen hebben (onbewust) geleerd dat grenzen iets onvriendelijks zijn. Alsof je dan meteen bot wordt. Of egoïstisch. Of “moeilijk”.

Maar een grens is geen afwijzing van de ander. Een grens is een liefdevolle keuze voor eerlijkheid.

Want als jij te lang over je eigen grens gaat, gebeurt er meestal één van deze twee dingen:

• je wordt prikkelbaar (en je snapt zelf niet waarom)
• je trekt je terug (en de ander snapt niet waarom)

En dan is de verbinding pas écht weg.

Het mag én: een zin die je grens zacht én helder maakt

Als er één woord is dat grenzen zachter én duidelijker maakt, dan is het: én. Niet maar. Want “maar” veegt het eerste deel stiekem van tafel.

Waarom grenzen spannend voelen (ook als je weet dat het nodig is)

Niet omdat je het niet kunt. Maar omdat je brein denkt: als ik nee zeg, verlies ik verbinding.

Dus je kiest voor “lief blijven”. Alleen… de prijs daarvan is vaak dat je niet meer echt bent.

En echte verbinding ontstaat juist als jij jezelf meeneemt.

Mini-check (30 seconden): waar zit jouw echte grens?

De volgende keer dat je “ja” wilt zeggen terwijl er iets knelt, vraag jezelf:

Wat probeer ik te voorkomen door geen grens te geven?

Teleurstelling? Gedoe? Afwijzing? Sfeer?
Daar zit je patroon. En precies daar begint je vrijheid.

Kleine stappen geven grote verandering: begin met één zin. Eén “én”. Eén eerlijke keuze. 🌈✨

Ken je dat? Dat je achteraf denkt: “Waarom deed ik dit nou weer?”
Je had je nog zo voorgenomen om het anders te doen… en tóch beland je opnieuw in hetzelfde rondje.

En dat is precies wat patronen doen: ze draaien vaak mee op de achtergrond. Niet omdat jij “niet sterk genoeg” bent, maar omdat je brein en je systeem houden van wat bekend is.

Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg.
Soms is die zin een beetje confronterend. En tegelijk is het ook hoopvol… want als je een patroon kunt zien, kun je er ook beweging in brengen.

✨ Waarom je steeds in hetzelfde rondje belandt

Veel keuzes maak je niet helemaal bewust. Je reageert op basis van eerdere ervaringen, oude conclusies en onbewuste loyaliteiten. Systemisch gezien kan dat voelen als een onzichtbare regel, zoals:

• “Ik moet het alleen doen.”
• “Ik mag geen fouten maken.”
• “Als ik nee zeg, verlies ik verbinding.”
• “Ik moet sterk zijn.”

NLP helpt je om die automatische binnenwereld (taal, beelden, gevoelens) te herkennen en te beïnvloeden. Systemisch Werken helpt je om te zien waar het patroon ooit logisch werd, en waar je misschien nog iets draagt dat niet van jou is. Die combinatie geeft ruimte. Adem. Keuze.

✨ De 3-stappen reset: van automatisch naar keuze

1) Pauzeer & benoem (10 seconden)

Zeg letterlijk in jezelf: “Wacht. Dit is een patroon.”
Wat je kunt benoemen, hoeft je niet meer te besturen.

2) Check je behoefte (niet analyseren, wel eerlijk)

Vraag jezelf: Wat heb ik nu eigenlijk nodig?
Rust? Grenzen? Zekerheid? Erkenning? Steun? Ruimte?
Je gedrag is vaak een poging om een behoefte te vervullen, alleen via een oude route.

3) Kies 1% anders gedrag (klein, maar mega effectief)

Maak het belachelijk klein. Echt. Bijvoorbeeld:

• In plaats van meteen “ja”: “Ik kom erop terug.”
• In plaats van uitleggen/pleasen: één duidelijke zin.
• In plaats van doorduwen: 2 minuten pauze (adem, water, even lopen).
• In plaats van jezelf overtuigen: voelen waar het in je lijf zit en verzachten.

Dít is waar verandering gebeurt: niet in grote beloftes, maar in micro-keuzes die je patroon onderbreken.

✨ Mini-oefening (2 minuten)

Kies één terugkerend moment dat je nét te vaak hebt gehad:

• Situatie: wanneer gebeurt het?
• Patroonzin: welke zin zit eronder? (bijv. “ik moet…”, “ik mag niet…”)
• 1% keuze: wat is één kleine actie die je ruimte geeft?

En misschien wel de mooiste vraag van allemaal:
Wat zou je kiezen… als je wél ruimte voelde?

Want je bént je patroon niet. Je hébt een patroon. En wat je hebt, kun je veranderen. 🌈✨

Ze kwam voor het eerst bij mij in de praktijk, met een grote decembercadeaubon van Kleurrijk Coachen die ze voor haar verjaardag had gekregen. Op de bon stond een tarotsessie én een coachsessie – afzonderlijk af te nemen, op verschillende momenten als ze dat zou willen. Voor haar voelde het kloppend om ze allebei op één dag, direct achter elkaar, te doen.

Geen zwaar, uitgekauwd thema. Geen lijstje met problemen. Wel veel nieuwsgierigheid, openheid en zin om te ontdekken wat er zichtbaar mocht worden.

We namen even de tijd om aan te komen, te ademen en samen af te stemmen. In plaats van te zoeken naar dé perfecte vraag, kozen we voor een open ingang:

“Waar mag ik me nu bewust van worden?”

Met die intentie begon ik de kaarten te schudden. Zoals zo vaak bij een live vraagstuklegging (in de praktijk of via Zoom) viel er een kaart uit het deck. Die kaart gebruik ik dan als situatiekaart: het thema dat nu gezien wil worden.

In haar legging was dat een kaart uit de Grote Arcana – kaarten die vaak een diepere laag raken. Nog voordat ik er veel woorden aan gaf, voelde ik in mijn lijf: dit ging niet over “er speelt eigenlijk niets”.

Terwijl ik de kaart met haar besprak, kwamen er langzaam meer woorden los. Waar ze vastliep. Hoeveel ze op haar schouders nam. Waar ze eigenlijk naar verlangde.

In totaal trokken we zes kaarten: voor de situatie, de drempel, het verleden, een eerstvolgende stap, een tip en een mogelijke uitkomst. Samen schetsten ze een helder plaatje: haar patroon, haar uitdaging én een richting waarin ze verder zou kunnen bewegen.

Een praktische uitwerking van tarot naar NLP

Dit was een heel mooie, praktische uitwerking van hoe tarot en NLP elkaar kunnen aanvullen.

Bij een tarotlegging krijg je vaak al:

• een eerstvolgende stap aangereikt vanuit de kaarten;
• en een tip vanuit je onbewuste – iets wat je eigenlijk al weet, maar misschien nog niet helemaal bewust.

En ergens kan dan de gedachte of het gevoel opkomen:

“Dit raakt me… maar hoe dóe ik dit nu in mijn dagelijks leven? Ik wil iets dat stevig, nuchter en écht praktisch voelt!”

Precies dáár kan een sessie NLP-coaching ongelooflijk helpend zijn. Waar je met je vernieuwde inzichten mee aan de slag wilt, en misschien nog meer over wilt onderzoeken, pakken we direct samen op. We nemen de kaarten als zachte spiegel en ingang, en gaan vervolgens met jouw binnenwereld aan het werk: in taal, gevoel, overtuigingen en kleine concrete stappen.

Het toffe vind ik: iedereen die dit proces doorloopt, gaat op een gegeven moment voelen en begrijpen dat hij of zij zélf het beste weet wat klopt. Ik hoef het niet voor je op te lossen. Ik mag “alleen maar” begeleiden, met je meelopen, vragen stellen, spiegelen. Dat is zó waardevol.

De cliënt uit dit verhaal liet me de volgende dag weten hoe leuk en interessant ze de combinatie van de tarotlezing en de NLP-sessie had gevonden. Een uitdaging waar ze al een tijd tegenaan liep, voelde – met de handvatten die ze nu had – ineens een stuk lichter en beter hanteerbaar. Dat is precies wat ik zo mooi vind aan deze combinatie: inzicht én beweging. De zachtheid en symboliek van tarot, met de helderheid en praktische kant van NLP.

Wil je zelf ervaren hoe dat werkt?

Voel je bij het lezen iets in jezelf wakker worden? Nieuwsgierigheid. Herkenning. Of de wens om niet alleen inzicht te krijgen, maar ook écht iets te veranderen in je dagelijks leven.

Je bent welkom voor een tarotvraagstuklegging, eventueel gecombineerd met NLP-coaching. Zacht, nuchter, praktisch – en helemaal afgestemd op jou.

Je hoeft het niet alleen te doen. Je mag het samen doen – stap voor stap, in jouw tempo, en in al jouw kleuren. 💛✨

Ik vind sporten belangrijk. Voor mijn lichaam én voor mijn humeur. En ik doe het ook trouw: minstens twee keer per week. Fitnessapparaten, lekker efficiënt.

Alleen… ik vind het ook echt saai. En ik merk dat ik op pure wilskracht naar de sportschool ga. Doorduwen. Afvinken. Precies zoals ik mijn leven eigenlijk liever niet wil leven: op wilskracht alleen.

De NLP-vraag die alles kantelt

NLP begint voor mij vaak met één simpele vraag: Wat vind ik belangrijk aan sporten? En waarom is dat zó belangrijk voor mij?

Ik ging mezelf daar eerlijk op bevragen. Ik sport omdat ik blessurevrij wil blijven. Een tijd geleden was er altijd wel iets: enkel, knie, rug, stuitje… telkens weer gedoe. En ik ontdekte: als ik sport en sterker word, verdwijnen die pijntjes. Dat is voor mij niet “nice to have”. Dat is vrijheid. Mijn lijf kunnen vertrouwen.

En ja, mentaal helpt het ook. Sporten = endorfine. Een betere stemming. Meer rust in mijn hoofd. En ik merk: ik voel me minder schuldig als ik eens iets eet waarvan ik denk “tja… dit is niet mijn beste idee.” Juist dan kan ik er extra van genieten. Niet omdat ik het moet compenseren, maar omdat ik voel: ik ben goed voor mezelf bezig.

Sociaal gezien? Dat zou een reden kunnen zijn. Maar eerlijk: zo ervaar ik het nu niet. Ik wil graag mijn oefeningetjes doen met zo min mogelijk sociale interactie omdat het anders te lang duurt. Ik wil efficiënt sporten. En dat is oké. Voor nu…

Wat ik wél leuk vind (en dat groter maken)

Ik wil niet alleen “volhouden”. Ik wil het leuk gaan vinden. En ik weet: dat kan ik doen door me te focussen op wat ik wél leuk vind, al is het maar klein.

En dat kleine stukje is voor mij verrassend duidelijk: podcasts en luisterboeken. Tijdens het sporten kan ik zó onbezorgd genieten van een goede podcast. Dat is echt genieten. Dat is mijn moment. Mijn cadeautje.

En nog iets: ik voel me best zelfverzekerd in de sportschool. Ik weet wat waar staat, hoe het moet, en ik merk dat het me helpt. Dat gevoel -ik kan dit- is óók een hulpbron.

Mijn praktische “koppeling” (zonder gedoe)

Dus ik koppel sporten aan wat ik wél fijn vind. Mijn luistermoment wordt bijna belangrijker dan het sporten zelf.

• Ik kies van tevoren iets waar ik écht zin in heb om te luisteren
• Dat luister ik het liefst alleen tijdens het sporten
• Ik start met een oefening die soepel gaat, zodat ik meteen in die “ik weet wat ik doe”-modus kom

En ineens is sporten niet meer alleen “gezond moeten doen”. Het wordt: vrij zijn in mijn lijf, beter in mijn hoofd, en een moment voor mezelf.

“Even serieus Clarisa… het zijn maar kaarten!”
Ik hoor het regelmatig. En ik vind het hilarisch, want ja: natuurlijk zijn het maar kaarten. Afbeeldingen op stukjes karton. Meer is het niet.

En tóch word ik er blij van. Niet omdat ik geloof dat tarot de toekomst voorspelt, maar omdat het iets aanzet. Het opent een ingang naar een laag in mij waar ik in het dagelijkse leven (voor de klas, in huis, in de drukte) niet altijd zo makkelijk bij kom.

Symbolen: hoe dat werkt zonder zweverigheid

Tarot werkt met beelden en symbolen: kleuren, houdingen, voorwerpen, situaties. En als ik het nuchter bekijk, is dat logisch. Beelden geven ruimte. Ze leggen niets vast, maar nodigen uit tot associatie.

Een kaart “vertelt” mij niet wat waar is. Een kaart laat mij vooral zien wat ik zelf meeneem: gedachten, gevoelens, herinneringen en overtuigingen. En precies dat maakt tarot voor mij zo bruikbaar als spiegel.

NLP-haakje: het communicatiemodel en onze filters

In NLP kijk ik vaak naar het communicatiemodel: we nemen de werkelijkheid niet één-op-één waar. We filteren. We selecteren, vullen in, generaliseren en vervormen, niet expres, maar omdat ons brein zo werkt.

En precies dát zie ik terug in tarot. Een kaart is een prikkel. Mijn reactie daarop laat meteen iets zien van mijn filters:

• Waar geef ik direct betekenis aan?
• Wat laat ik weg?
• Wat maak ik groter of kleiner?
• Welke conclusie trek ik meteen?
• Welke overtuiging schiet eronder (“ik moet…”, “dit lukt me niet…”, “zie je wel…”)?

Tarot is voor mij dus niet zweven, maar een praktische manier om mijn binnenwereld zichtbaar te maken. NLP geeft me vervolgens de taal om het helder te krijgen.

Hoe ik werk: mijn beginpunt (mijn anker)

Ik trek eerst een moment al mijn aandacht terug. Aandacht op mezelf, op mijn lijf, mijn ademhaling volgend, niet sturend en ontspannen. En ik oefen accepteren in plaats van “willen loslaten”. Accepteren dat wat er is, er is. Niets meer, niets minder.

Dat is mijn beginpunt, mijn anker. (En ja: dat woord gebruik ik bewust. Dit is voor mij state-management, precies zoals ik dat ook vanuit NLP ken.)

Dan de kaarten: één kaart, heel concreet

Vervolgens pak ik mijn kaarten. Ik maak afspraken met mezelf dat ik telkens 1 kaart wil. Vallen er 2, dan stop ik ze weer terug in het deck en wacht tot er 1 kaart komt.

Wat is dat “tot er een kaart komt?” Praktisch gezien:

• ik schud, er valt een kaart uit het deck, óf
• ik schud en er blijft een kaart vreemd steken, of…
• ik schud en er flipt precies 1 kaart om.

Het is maar net wat er op dat moment gebeurt en wat ik daarbij voel is voor mij belangrijk. Dat gevoel is mijn richtingaanwijzer.

Wat er daarna gebeurt

Ik ga niet op zoek naar “wat gaat er gebeuren?”
Ik ga op zoek naar: wat wordt er in mij aangeraakt?

En dan stel ik mezelf vragen zoals:

• Wat in mij wil nu gezien worden?
• Waar zit spanning, weerstand of verlangen?
• Welke woorden gebruik ik nu en wat zegt dat over mijn overtuigingen?
• Wat is één kleine stap die het lichter of helderder maakt?

Voorbeeld uit mijn eigen systeem: Pentakels 9

Pentakels 9 gaat in mijn tarotsysteem over veel welvaart, rijkdom en welzijn. Over iets dat is opgebouwd, vergaard en gedragen, met wijsheid en ervaring. En tegelijk zit er een zachte nuance in: vertragen is de weg naar voelen.

Vragen die daarbij horen:

• Hoe is het met mijn gevoelsleven?
• Zie ik daadwerkelijk wat ik allemaal heb?
• Ben ik aan het dóórgaan, of ben ik ook aanwezig?